Volver al índice  

Claudio Rodríguez Fer

Poemas

Nº 3

 

Invierno 2000

 
 
 

 

 

 

A BOCA VIOLETA

 

 

A túa boca violeta boreal e venérea

levita polo cosmos inmensamente aberta

manando levemente lava rosa

na hora horizontal das cavernas da carne.

 

A túa boca violeta é de ferro fundido

ten o fulgor da obsidiana no van das amazonas

e a impudicia polar das súas tangas de morsa.

Sobre magmas de ámbar orificios volcánicos

cuspen saliva negra contra o lóstrego que ferve

nos tubulares vieiros para o seme letal.

 

A túa boca violeta ten a melura do leite máis azul:

é como un diplodocus que se amara en silencio

entre millo zafiro e mapoulas de grutas uvulares.

Imos aos portos grises sobre petróleo branco.

O alento lácteo que arremuíñas petrifica o meu líquido

e desata os instintos de nadar ás panteras.

 

A túa boca violeta de contornos infinidos

entreábrese a todo o que sexa lila.

As montañas de azucre da túa patria pomona

e os lagos de licores de xauxa ou de cucaña

esvaran mainamente por utopías lascivas

mentres morde o roibén e gallonas as vulvas.

 

A túa boca violeta boreal e venérea

abociña os seus beizos con acenos de gruta

e a trallazos irrompe eruptiva e volcánica.

Amo a lingua de serpe que se enrosca e se estira

como a funda da froita ou a pel da ventosa

que nos leva onde a aurora non preludia arenarias.

 

Amarei a túa lava sobre todas as cousas

e o bilabial crepúsculo saberá como falo.

 

 

 

 

LA BOCA VIOLETA

 

 

Tu boca violeta boreal y venérea

levita por el cosmos inmensamente abierta

manando levemente lava rosa

en la hora horizontal de las cavernas de carne.

 

Tu boca violeta es de hierro fundido

tiene el fulgor de la obsidiana en el talle de las amazonas

y la impudicia polar de sus tangas de morsa.

Sobre magmas de ámbar orificios volcánicos

escupen saliva negra contra el relámpago que hierve

en las tubulares sendas para el semen letal.

 

Tu boca violeta tiene la dulzura de la leche más azul:

es como un diplodocus que se amara en silencio

entre maíz zafiro y amapolas de grutas uvulares.

Vamos a los puertos grises sobre petróleo blanco.

El aliento lácteo que arremolinas petrifica mi líquido

y desata el instinto de nadar a panteras.

 

Tu boca violeta de contornos infinitos

se entreabre a todo lo que sea de lila.

Las montañas de azúcar de tu patria Pomona

y los lagos de licores de jauja o de cucaña

resbalan mansamente por utopías lascivas

mientras muerde el rubor y gallonas las vulvas.

 

Tu boca violeta boreal y venérea

abocina tus labios con gestos de gruta

y a latigazos irrumpe eruptiva y volcánica.

 

Amo la lengua de sierpe que se enrosca y se estira

como funda de fruta o piel de ventosa

que nos lleva adonde la aurora no preludia arenarias.

 

Amaré tu lava sobre todas las cosas

y el bilabial crepúsculo sabrá como hablo.

 

 

 

 

 

 

NA PERCURA DA VULVA

 

 

Abandono de novo

                                     o verso pola vida

                                                                            proteica

abandono a verba

                                    na percura da vulva.

 

 

 

 

 

AL ENCUENTRO DE LA VULVA

 

 

Abandono de nuevo

                                           El verso por la vida

                                                                                 Proteica

Abandono la palabra

                                           Al encuentro de la vulva.

 

 

 

 

 

 

 

 

ALÉN

 

 

    Cando

                   Nos abrazamos

                                                Imos

                   a outromundo

                                                onde

                   nos abrazamos

                                                e marchamos

                   a un transmundo

                                                onde

                   nos abrazamos

                                                e onde quizais só

                   nos abrazamos.

 

 

 

 

 

MÁS ALLÁ

 

 

 

     Cuando

                  nos abrazamos

                                                  vamos

                  a otromundo

                                                  donde

                  nos abrazamos

                                                   y marchamos

                  a un transmundo

                                                   donde

                  nos abrazamos

                                                    y donde tal vez sólo

                  nos abrazamos.

 

 

 

 

 


 

 

 

 
 

Contacte con el autor

      Volver al índice Página anterior  Página siguiente